“การไม่รบคือสุดยอดแห่งการรบ”


     “การไม่รบคือสุดยอดแห่งการรบ”
     การรบที่ไม่ต้องรบคือ
     การอยู่ร่วมกันโดยไม่ต้องใช้มีด
     ใช้วาจา ใช้การกระทำ ร้ายใคร
     เพราะขึ้นชื่อว่ารบ ก็ต้องเจ็บทั้งสองฝ่าย
     ต่างกันตรงที่ว่า เจ็บมากเจ็บน้อย

     ชีวิตหนึ่งนั้นเราก็รู้จักคนเพียงไม่กี่คน
     ถ้าเทียบกับ่คนจำนวนมาก หรือคนทั้งโลก
     ทำไมคนจำนวนน้วอย ๆ เท่านี้ เราจะรักษาน้ำใจกันไม่ได้
     ไม่ว่าจะเป็นลู้หลาน เป็นคนรอบข้าง
     หรือสามีภรรยาก็แล้วแต่
     นับแต่จากตัวเรา เขาก็คือคนนอก
     ไม่ได้มีเนื้อก้อนเดียวกัน ไม่ได้มีหัวใจดวงเดียวกัน
     ฉะนั้นถ้าหากไม่สามารถรวมกันได้ ก็จงปล่อยวาง
     ทำเช่นนี้แล้วความทุกข์ก็ไกลตัวเราออกไป

     ความผูกพันต่าง ๆ นานา เหมือนกับสายลมที่พริ้วแผ่ว
     เมื่อเราอยู่กลางสายลมก็รู้สึกเย็นสบายดี
     ลมผ่านได้ความผูกพันต่าง ๆ ทุกอย่างผ่านแล้วหมดไป
     ไม่สามารถจีรังยั่งยืนได้ มีพบก็ต้องมีจาก
     ฉะนั้นตอนที่เขาอยู่กับเรา รักษาโอกาสให้ดี
     เวลาที่เขาจากไป เราจะไม่เสียใจสักนิด

     ที่มา : คำแก้วในพระโอวาท สถานธรรมไถ่อิน

     :: สิ่งใหม่ ๆ เกิดขึ้นทุกวัน เพียงเรามองไปรอบ ๆ ตัว